O nas

Nakielska Ochotnicza Straż Pożarna ma swój rodowód już w XIX wieku, była więc pierwszym tego typu przedsięwzięciem na ziemiach polskich. W aktach Królewsko-Pruskiej Regencji w Bydgoszczy znajduje się regulamin organizacyjny z przepisami przeciwpożarowymi opracowanymi przez władze miejskie z datą 30 lipca 1820, gdzie jest mowa między innymi o utworzeniu oddziału z obywateli miasta, którzy mieli stanowić drużynę strażacką. Regulamin i przepisy oficjalnie zostały zatwierdzone 20 sierpnia tego samego roku i ten dzień uważa się za początek Straży Pożarnej w Nakle nad Notecią, chociaż regularne oddziały powołano w późniejszym okresie w związku ze zmianami przepisów przeciwpożarowych.


 

Do obowiązków członka Straży Pożarnej należało wówczas zaopatrywanie w wodę i pomoc przy sprawianiu węży strażackich. Do pełnienia obowiązków strażaka wyznaczono 112 osób, ale być może jest to liczba odnosząca się do członków straży zarówno ochotniczej, jak i obowiązkowej. Za sprzęt podczas akcji gaśniczych służyły między innymi beczkowozy, sikawki, pompy, drabiny i wiadra.

Z czasem zmieniały się przepisy: w latach 40-tych XIX wieku wprowadzono okresowe kontrole stanu bezpieczeństwa pożarowego domów mieszkalnych i budynków publicznych. W 1871 roku wszedł w życie nowy statut organizacyjny, który mówił o obowiązkach każdego mieszkańca miasta w zakresie uczestnictwa w akcjach gaśniczych. Statut znowelizowano w roku 1883 i wprowadzono nową strukturę organizacyjną. Nakielska OSP liczyła wtedy 7 oddziałów, a jej członkami mogły zostać osoby w wieku 17-60 lat. W latach 90-tych XIX w. w skład OSP wchodziły następujące drużyny: ratunkowa, obsługi pomp, od węzy strażackich, porządkowa i wartownicza.

Na początku XX w. nakielska Straż Pożarna doczekała się nowej remizy z cegły, mogła się także pochwalić nowoczesnym agregatem z butlami z dwutlenkiem węgla i drabiną mechaniczną. W 1923 roku OSP liczyła 43 członków, a w 1927 utworzono drużynę żeńsko-samarytańską, która pełniła dyżury w remizie. Rok później doczekano się w Nakle pierwszego strażackiego wozu bojowego, którym był samochód Renault. W tym samym roku zbudowano nową murowaną wieżę wspinalną, w miejsce drewnianej.

W okresie okupacji niemieckiej od 1939 roku straż pożarna była pod szczególnym nadzorem władz zaborczych. Niemcy przejęli sprzęt pożarniczy, ale z czasem przywrócono Polaków do pracy w szeregach Straży Pożarnej ze względu na trudności kadrowe. Wtedy do Straży Pożarnej przystąpić mogły osoby w wieku 16-65 lat.

W 1945 roku udaremniono Niemcom wywiezienie z miasta sprzętu pożarniczego, a nakielscy strażacy prowadzili akcje odminowywania i odgruzowywania miasta. 10 lat po zakończeni wojny OSP w Nakle liczyła 38 członków.

Niedługo potem zaczęto starania o stworzenie nowego budynku dla strażaków i w 1958 roku powstał “Dom Strażaka“, w którym znajdowały się pomieszczenia dla pojazdów i sprzętu, świetlica oraz pokoje służbowe.

Szczególnie ważnym wydarzeniem w historii Ochotniczej Straży Pożarnej w Nakle jest utworzenie Orkiestry Dętej w 1967 roku. Sekcja instrumentalna odnosiła wiele sukcesów, nawet na szczeblu międzywojewódzkim.

Duże nadzieje wiązano z działalnością Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej w Nakle, która od 1970 roku była zapleczem przyszłych członków Ochotniczej Straży Pożarnej w Nakle.

OSP w 1975 roku liczyła 96 członków czynnych, a w kolejnych latach ta liczba wahała się od 70 osób w 1991 roku do 86 w roku 1995.

Nakielska Ochotnicza Straż Pożarna osiągnęła bez wątpienia poziom operacyjnego przygotowania do działań ratowniczych nie odbiegając do poziomu służb profesjonalnych.

Dodaj komentarz